Ο ήλιος «σύμμαχος» της… τσέπης σας

Η εγκατάσταση μίας αξιόπιστης ηλιακής εφαρμογής μειώνει σημαντικά τα έξοδα θέρμανσης σε μία κατοικία, προσφέροντας και ζεστό νερό χρήσης σε απόλυτη οικονομία.

Μια από τις πιο ενδιαφέρουσες εναλλακτικές λύσεις θερμανσης για τη χώρα μας είναι η ηλιοθερμία. Η ηλιοθερμία μπορεί να καλύψει ένα μεγάλο μέρος των ενεργειακών αναγκών για τη θέρμανση των κτιρίων και την παραγωγή ζεστού νερού χρήσης.

Τα μέρη του συστήματος
Ένα ηλιοθερμικό σύστημα αποτελείται από τους ηλιακούς συλλέκτες, ένα ή περισσότερα θερμοδοχεία και τα επιμέρους συστήματα, όπως είναι ο ηλιακός σταθμός με τον κυκλοφορητή και τον ελεγκτή του και ενδεχομένως το σταθμό παραγωγής ζεστού νερού χρήσης. 
Οι συλλέκτες, οι όποιοι πρέπει να είναι υψηλής απόδοσης, μπορεί να είναι είτε επίπεδοι με επιλεκτική βαφή στην επιφάνεια του συλλέκτη ή να αποτελούνται από σωλήνες κενού όπου η επιφάνεια του συλλέκτη βρίσκεται για λόγους μόνωσης υπό κενό. 
Οι συλλέκτες κενού έχουν μεγαλύτερη απόδοση κατά τους χειμερινούς μήνες, ιδιαίτερα σε πιο βορεινά κλίματα ή όταν δεν υπάρχει η δυνατότητα κατάλληλου προσανατολισμού και κλίσης τοποθέτησης για τους επιλεκτικούς συλλέκτες στην επιλεγμένη θέση εγκατάστασης. Η χωρητικότητα του ανάλογα με το μοντέλο, φθάνει τις περισσότερες φορές έως τα 2.000 lt. 
Το ζεστό νερό χρήσης (ζ.ν.χ.) παρασκευάζεται συνήθως με σταθμό άμεσης  παραγωγής όταν υπάρχει ζήτηση, μέσω εξωτερικού εναλλάκτη και με τους αντίστοιχους κυκλοφορητές. Επιπλέον, για να είναι ολοκληρωμένη η εγκατάσταση, πρέπει να συμπληρώνεται και με ένα σύστημα θέρμανσης που θα καλύπτει τις ανάγκες σε θερμότητα, όταν η αποθηκευμένη ενέργεια του θερμοδοχείου δεν επαρκεί. Ιδανικό σύστημα θέρμανσης για την ηλιακή υποβοήθηση θεωρούνται οι λέβητες συμπυκνώσεως αερίου, οι λέβητες συμπυκνώσεως πετρελαίου ή εναλλακτικά η χρήση αντλιών θερμότητας κυρίως αέρος/νερού, ακολουθώντας το μοντέλο σχεδίασης των μεγάλων βορειοευρωπαίων κατασκευαστών,  όπου το σύστημα μπορεί συνολικά να έχει ελάχιστα κόστη θέρμανσης.

Η επιλογή του ηλιοθερμικού συστήματος
Το σημαντικότερο κριτήριο για τη διαστασιολόγηση και την επιλογή ενός ηλιοθερμικού συστήματος για τη θέρμανση και το ζ.ν.χ. είναι το ποσοστό κάλυψης που θα πετύχουμε σε ένα σύστημα, το οποίο αποτελεί τη χρυσή τομή μεταξύ του μεγέθους της εγκατάστασης άρα και του αρχικού κόστους και της κάλυψης των αναγκών που θα επιτευχθεί. Μία πολύ μεγάλη και αντίστοιχα ακριβή εγκατάσταση με την οποία θα καλύπτεται μεγαλύτερο μέρος των αναγκών μας το χειμώνα, θα έχει πολύ χαμηλό βαθμό απόδοσης, αφού η ενέργεια, η οποία θα συλλέγεται την άνοιξη, το καλοκαίρι και το φθινόπωρο δεν θα μπορεί να χρησιμοποιηθεί. Αντίθετα, ένα πιο μικρό σύστημα, του οποίου η ενέργεια θα μπορεί να χρησιμοποιηθεί καθΆ όλο  το έτος π.χ. για την παραγωγή του ζεστού νερού χρήσης δεν θα μπορέσει να καλύψει παρά ένα ελάχιστο ποσοστό των αναγκών της θέρμανσης μη λύνοντας έτσι το πρόβλημα μας.  Στην αγορά διατίθενται υπολογιστικά προγράμματα με τη βοήθεια των οποίων, επιτυγχάνεται ακρίβεια στον υπολογισμό και αξιοπιστία ως προς το αναμενόμενο αποτέλεσμα και τον υπολογισμό της απόσβεσης της δαπάνης του ιδιοκτήτη του συστήματος.

Όφελος στη θέρμανση
Με δεδομένα, μια συνολική θερμαινόμενη επιφάνεια κατοικίας 250 τμ, με ενδοδαπέδιο σύστημα θέρμανσης και θερμικό φορτίο σύμφωνα με την θερμοκρασία σχεδιασμού στα 15kW, αλλά και την εσωτερική θερμοκρασία χώρου να έχει υπολογισθεί να είναι 20οC, οι ανάγκες για ζεστό νερό χρήσης είναι περίπου 200 λίτρα ημερησίως στους 45oC. 
Σε ένα τέτοιο παράδειγμα, η θερμική ενέργεια για την θέρμανση είναι περίπου 11500 kWh, ενώ για το ζεστό νερό χρήσης είναι περίπου 2000 kWh. Συνολικά η ενέργεια που χρειαζόμαστε μαζί με τις απώλειες των δικτύων διανομής και αποθήκευσης είναι περίπου 15000 kWh εκ των οποίων το ηλιοθερμικό σύστημα μπορεί να καλύψει το 50% της συνολικής ενέργειας, δηλαδή τις 7500 kWh. Με κάποιες θεωρήσεις όπως τη σημερινή τιμή του υγραερίου 0,85 ευρώ/lt, τη θερμογόνο δύναμη του υγραερίου περίπου 7,4 kWh/lt και το μέσο βαθμό απόδοσης του λέβητα συμπυκνώσεως στο ζεστό νερό χρήσης και στη θέρμανση να είναι 95%, το κόστος θέρμανσης είναι 1000 ευρώ/έτος και ο χρόνος απόσβεσης ενός ηλιοθερμικού συστήματος  εκτιμάται περίπου στα 8 έτη.